zaterdag 21 juni 2008

Vocht

Heeft die Masjka wel vakantie? En doet Aram dan niks meer aan de blog? Nou ja en nee. Dus hierbij een stukje van mijn hand (al het verslag van de afgelopen week is door Masjka bijgedragen.) Dan nu mijn indruk van dit land.
Vietnam begint met de v van vocht. Het is als een rode draad door de dag en de vakantie. Allereerst is er landschappelijk veel water. De zee, rivieren en rijstvelden geven een natte cultuur, die wordt ondersteund door regen. Niet dat we veel in de regen hebben gelopen, maar de kans op regen is groot genoeg. De vocht balans is echter de andere grote manier waarop water de dag bepaald. Je zweet hier namelijk zoveel, dat je wel grote hoeveelheden flessen water moet drinken. Zeker als je een draagrugzak om hebt voor Orla. Deze avond (voorafgaand aan een nachtelijk kwart-finale uitje) heb ik met Tjeerd getennist. Dat was wel het toppunt van zweten tot nu toe. Maar bij sporten mag dat dan weer. Wij blijven vanaf morgen bij ons Hotel hier in Hoi An en de rest van de familie reist dan door. De bergen in, waar het ongetwijfeld weer veel vochtiger is.

Hanoi foto's

De eerste foto is de gewelfde felrode brug, The Hue (zonnestraalbrug. Over het meer Ho Hoan Kiem (het meer van het teruggegeven zwaard). De tweede foto laat zien hoe hier van alles op de fiets vervoerd wordt. Daarna het witte paard van de Den Bach Ma (tempel van het witte paard) gewijd aan de god Bach Ma. Lampionnen in alle vormen en maten staan op de vierde foto. Vervolgens de oude stadspoort en een stukje muur (Cua O Quan Chuong) en dan twee foto's van de glas in lood ramen is de Nha Tho Lon, Kathedraal van St.-Jozef. Tot slot een mooi rood & goud deur paneel in de Den Quan Thanh Temple; de pagode bij de Chua Khai Quoc (pagode van de Stichting van de Natie) en gouden boedha beelden op een rij sluiten de rij van de Hanoi foto's.









donderdag 19 juni 2008

Hanoi (II)

Nog een laatste dag (17 juni) vertoeven we in Hanoi, na een vroeg ontbijt nemen we de fietsriksja naar de tempel in het meer, Den Ngoc Son (tempel van de berg van Jade) die te bereiken is over de gewelfde felrode brug, The Hue (zonnestraalbrug). Het meer heet Ho Hoan Kiem (het meer van het teruggegeven zwaard). Koning Le Thai kwam in het bezit van een Magisch zwaard dat hij gebruikte tijdens zijn 10 jaar durende strijd tegen de Chinese Ming keizers in het begin van de 15de eeuw. Nadat hij het land had bevrijd, voer hij naar het midden van het meer om het zwaard terug te geven aan de Heilige Schildpad, die het wapen uit zijn hand griste en ermee onder water verdween. In de tempel is een opgezette schildpad te zien, zeer groot van formaat, blijft de vraag of een dergelijke schildpad in het meer kan leven? Daarna zijn we door de oude stad eerst naar een koopmanshuis gereden, het enige authentieke overgebleven huis van die stijl in Hanoi. Daarna door naar de Den Bach Ma (tempel van het witte paard) gewijd aan de god Bach Ma, deze zou de Koning Ly de juiste plaats hebben getoond om de Verdedigingsmuur rond de stad te bouwen, deze viel tot dan toe iedere keer uiteen. Een oude stadspoort en een stukje muur (Cua O Quan Chuong) waren de volgende punten op de agenda, waarna we nog door een deel van 36 Pho Phuong, 36 straten en gildes van de oude wijk, zijn gereden om te eindigen bij de Nha Tho Lon, Kathedraal van St.-Jozef. De in een vereenvoudigde gotische stijl gebouwde kathedraal is in de kerstnacht van 1886 gewijd (enkele glas-in-loodramen dateren van toen), hij is gebouwd op de plaats van de Bao Thien-pagode, die moest wijken voor zijn Christelijke tegenhanger. Vanaf 1990 wordt hier weer de heilige mis opgedragen. Na meer dan 30 jaar onderdrukking bleek het geloof nog springlevend en op zondag zit de kerk stampvol.
In de middag hebben we de Den Quan Thanh Temple en de Chua Tran Quoc Pagoda bezocht. De rijk verssierde Den Quan Thanh op de oever van Ho Truc Bach stamt uit de tijd van de Le-dynastie (1010-1225). In deze tempel is een grote bronzen klok te vinden en een enorm, vier ton wegend bronzen beeld van Tran Vu, de bechermheilige van het noorden, aan wie deze tempel is gewijd. Het was Tran Vu, die koning An Duong Vuong hielp de duivels en geesten te verjagen die de bouwers van de Vietnamese hoofdstad Co Loa het leven zuur probeerden te maken.
Tijdens een opstand tegen de Chinese overheerers in het jaar 542 bouwde de nationle held Ly Bon de Chua Khai Quoc (pagode van de Stichting van de Natie) op de oever van de Rode Rivier. In de 17de eeuw werd de Pagode verplaatst nar de huidige locatie op het piepkleine schiereiland van Ho Tay en omgedoopt tot Chua Tran Quoc. Het is wellicht de oudste Pagode van Vietnam; incripties op de uit 1639 daterende Stèle vertellen de lange geschedenis van het heiligdom.
Beide heiligdommen waren de moeite waard, zeker voor volwassenen, Kirsten vroeg na het bezoek van de laatste pagode of we nu naar huis gingen? Dat hebben we gedaan, we gingen immers 's avonds nog vliegen naar Hue, de keierstad in het midden van Vietnam. Daarover later meer.
We hebben inmiddels al vier mooie dagen achter de rug en al heel veel gezien, van de rijke cultuur die het land heeft.

woensdag 18 juni 2008

Waterpuppet show

Maandag avond hebben we de Ha Long dag afgesloten met het poppentheater. De kaartjes hadden we zaterdag reeds gekocht, 40.000 dong (1 euro 40). Wat was dat leuk, Carmen en Kirsten genoten van het spel in het oude, maar oh zo mooie theater, Orla was lyrisch over alles en bleef maar door vertellen over wat ze had gezien toen alles afgelopen was.
Veel van de legendes die voor de cultuur belangrijk zijn werden uitgebeeld, natuurlijk ontbraken de draken dansen niet en ook de leeuwen hadden hun aandeel. Het doet allemaal erg Chinees aan in Hanoi, blijkbaar meer dan in Saigon, maar dat zullen we vanzelf wel zien. Het was een geslaagde voorstelling, waarbij we foto´s en video mochten maken, zie hier een klein voorproefje. De rest ligt tzt in India klaar voor de gewillige kijker.

Hanoi (I)

Zaterdag 14 juni was de eerste dag Hanoi. We begonnen met een looproute naar het Mausoleum van Ho Chi Mihn. De arme man ligt daar opgebaard, het verhaal doet de ronde dat Madame Toussout een mooie deal heeft, maar wij hebben dat niet kunnen vaststellen. Nadat we namelijk door leuke gezellige soms militairistiche straatjes naar het mausoleum waren gelopen bleek het dicht. Je mag de goede man alleen tussen half 8 en 11 aanschouwen en het was half 12.Dus maar wat rondgekeken immers ook zijn woonhuis, het aan hem geweide museum en de pagodes waren tot 2 uur gesloten. Dan maar lunchen, bij Highland coffee, een frans aandoende openluchtbistro. De kinderen hadden de fietsriksjas al gezien

en daarmee zijn we toen naar het hotel gegaan om ons op te frissen, want het is behalve warm ook erg vochtig, dus het zweet druipt van je af. Ach dan zijn al je porien maar weer eens schoon gemaakt. 's Middags naar het huis van 'uncle Ho', hij heeft lange tijd in het huis op palen gewoond. Het ziet er zeer goed onderhouden uit, overigens ziet het hele park rond Ho er mooi en goed onderhouden uit.
Het is in dat opzicht niet te vergelijken met India, ondanks dat bepaalde gebouwen ook hier door de tand des tijds en het weer zijn aangetast vinden we de stad schoner en rustiger. Ja natuurlijk moet je tussen brommertjes door de weg oversteken, maar ook hier geldt dat ze niet over je heen zullen rijden. De toeter is ook een apart geluid, een drietonig geluid dat eigenlijk heel vriendelijk klinkt, alleen gaat irriteren als je het continue hoort. Ondanks dat Engels absoluut niet veel of goed gesproken wordt en als ze het proberen dan kunnen ze zoveel klanken niet uitspreken dat het moeilijk verstaanbaar wordt, kun je met een vriendelijke lach en een handgebaar veel. Na Ho zijn we naar de Van Mieu, tempel van de literatuur, gegaan. Deze tempel, die in 1070 tijdens het bewind van koning Ly Thanh Tong is gebouwd, is gewijd aan confusius. In 1076 verrees naast de tempel de Quoc Hoc Vien of Nationaal College. Na het behalen van hun exames op plaatselijk niveau kwamen studenten die hooggeplaatste mandarijnen wilden worden hier studeren voor de zware driejaarlijkse examens. Het curriculum bestond uit literatuur, filosofie en oude Chinese en Vietnamese geschiedenis, die volgens aanhangers van de confucianistische leer de beste opleiding vormden voor bestuursambtenaren. Bijgevoegd enkele foto's voor een beeld van de stad. Na de Halong Bay komen we nog terug en gaan we nog wat meer bezoeken, want de stad heeft een aantal leuke attractes om te bekijken.

dinsdag 17 juni 2008

Ha Long Bay

Baai van de neerdalende draak, de kalkzandstenen rotsformaties rijzen dramatisch uit zee op. Het verhaal gaat dat een hemelse draak en haar jongen de opdracht kregen van de jadekeizer om een invasie vanuit zee te keren. De creatieve draaak spuwde stukken jade uit die veranderden in wonderlijke eilanden en karstformaties, waardoor de vijandelijke schepen tot zinken werden gebracht.
Dat wonderlijke schouwspel wilden wij wel aanschouwen, in dit geval hebben we een tour geboekt vanuit het hotel. We werden om 8 uur opgehaald en na een 3,5 uur durende rit van 170 km! kwamen we bij een haven met verschillende moterbootjes, jonken en meer vaar gerei. Nadat we onze paspoorten niet afgaven, maar alle gegevens genoteerd waren mochten we aan boord van een drijvend hotel, een authentieke jonk, ofwel een goede nabouw!! Tijdens de heerlijke visrijke lunch gingen we varen richting de grot Hang Dau Go. Het is duidelijk erg toeristisch hier, nu komen we ook niet echt van de toeristisch voorgebaande paden af, maar laten we maar zeggen dat alleen onze boot al zo'n 30 man aan boord heeft en wij zijn echt niet de enige die hier rondvaren. Mooi is het zeker, de kinderen vonden de grot erg mooi en zijn toen met Mackenzie aan boord gaan spelen, een Australisch meisje dat met ouders en broertje deze tocht maakt. Als we hadden gewild konden we ook nog in de kano door de grotten heen varen, maar dat leek ons nog wat onhaalbaar :-). Gelukkig waren wij weer aan boord toen de stortbui boven ons losbarste, want officieel is het hier ook monsoon, alleen regent het niet 24/7, maar hooguit een lekkere verfrissende bui van een uurtje. Daarna gevaren naar de plaats waar we voor anker gingen voor de nacht en de zon redelijk zien ondergaan ondanks alle bewolking. Morgen varen we na het ontbijt via een andere route met nog meer rotsformaties terug naar Ha Long stad om de bus weer in te gaan naar Hanoi.

vrijdag 13 juni 2008

Twee dagen; drie vliegtuigen

Tja dat krijg je als je iets van de wereld wilt zien. Op donderdag zijn we met Jet Airways (zeer goede Indiase luchtvaartmaatschappij) in Singapore aangekomen. Gelukkig konden we al snel in onze kamer terecht en terwijl Aram even naar kantoor ging hebben Kirsten en Carmen lekker gespeeld en kregen Orla en ik de kans even bij te tanken. 's Middags eerst gegeten in een van de foodplaces in een mall. Daarna door om ons tweede gadget te kopen, een mini video camera. De eerste, drie dagen geleden is onze mini computer. Daarna naar de kapper, alle dames lopen er weer goed geknipt bij, we troffen een hele lieve mevrouw bij Toni & Guy (de stylist hairdresser), Carmen liep met haar weg, Kirsten zat weer eens muisstil en Orla wilde eigenlijk niet maar bij mama op schoot was het goed. Inmiddels was het 5 uur en iedereen was redelijk vermoeid en dus lagen de dames en Aram om 6 uur te slapen. Immers de volgende ochtend er weer om half 5 uit om richting vliegveld te gaan. Daar zijn we in vliegtuig nummer twee gegaan, Tiger Airways, een prijsvechter die ons naar Vietnam, Ho Chi Mihn, bracht. Zo meteen gaan we door naar Hanoi, met Jet Star. Daar zullen we dan een aantal dagen verblijven. De temperatuur is heerlijk, het regent niet en vanaf morgen kunnen we beginnen met alle bezienswaardigheden die ons te wachten staan in dit nieuw te ontdekken land.
Op het vliegveld van Ho Chi Mihn (het vroegere Saigon) waren Opa en Oma er om ons te verwelkomen. zij hebben deze stad al bekeken en zullen ons nog wel het een en ander aan leuke attracties kunnen vertellen. Tot nu toe zijn de kinderen in een dolle bui vanwege het weerzien.
Vandaag is het precies 11 jaar geleden dat Aram en ik elkaar voor het eerst ontmoeten, vrijdag de 13de !! Wij hebben al heel wat beleefd in die 11 jaar!
Vietnam gaat aardig mee met de tijd, hier op het vliegveld kunnen we op internet, dus meteen alles maar geupload naar het blog.